Naast alle thematische debatten zetten we ook een stap terug en stellen ons de vraag: waarom hebben we eigenlijk een overheid nodig?

  • 'De overheid' is geen doel op zich, het is een instrument dat we hanteren om bepaalde doelstellingen te realiseren. Klopt dat? Kunnen we dus ook zonder overheid?

  • Wat zijn de doelstellingen waarvan we verwachten dat de overheid die realiseert?

  • Is hét centrale doel van de overheid "het algemeen belang garanderen"? Wat betekent dat?

  • Wat zijn de meest essentiële punten van 'algemeen belang'? De mensenrechten van alle burgers garanderen? Zorgen dat mens en planeet nog lang kunnen voortbestaan? Ieders veiligheid garanderen? Zorgen dat de ongelijkheid niet te groot wordt?

  • Is het ook een essentiële doelstelling van de overheid om bepaalde diensten te garanderen? Te garanderen dat die diensten universeel zijn, tegen een bepaalde kwaliteit voor een betaalbare prijs beschikbaar zijn voor alle consumenten en gebruikers van het land, zonder onderbreking, waarbij gebruikers- en consumentenbescherming gegarandeerd is?


Registreer je en debatteer mee

Registreer je

Voor ons telt elke doener. Iedereen kan alle inhoud lezen op deze site. Als je wil bijdragen (liken, commentaar geven,...) dan vragen we je om te registreren.

Ga in gesprek met experten

Lees meer over dit thema en discussieer mee.

Nieuws

Loading...


91 Comments

  1. er zijn al genoeg wetten , de overheid steelt van de burgers omdat ze geld niet kunnen beheren , ook zorgt de overheid voor oorlog ik zeg weg ermee

    1. Te sterk gesteld maar er is een basis van waarheid in. Vooral het zeer slechte budgetbeheer is een waarheid als een koe. Oorzaak is de methode van recrutering van overheidsmanagers, enkel een partijkaart telt en competenties als manager en budgetbeheerder niet.

    2. Typisch  commentaar van een ultralibertariër die geen enkele vorm van sociale zekerheid wil, geen belastingen wil betalen, en belastingen dan ook diefstal vindt. Ik heb harde kwalificaties voor dat soort inhumane opvattingen, die ik hier niet ga plaatsen.

      1. De diefstal zit hem in de slechte aanwending van het belastinggeld. Je krijgt alleen zulke boze reacties omdat burger niet meer begrijpen waarom hun geld niet wordt besteed het helpen van burgers maar vooral het ondersteunen van eigen systemen.

        1. Welnee, ultra libertarisme is een ideologie. Bij ons gelukkig een absolute (machteloze) minderheid, maar in de VS succesvol binnen de GOP: Niettemin zwaait  het neo liberalisme, binnen de EU het dirigeerstokje, en het neo liberalisme is nu ook niet bepaald een grote liefhebber van de(prioriteit van) de  welvaartsstaat.

    3. Ik heb ooit een discussie gehad met iemand die boos was toen ze bij hem de straat aan het maken waren. De reden was de gescheiden riolering. Daar moest hij nieuwe aansluitingen kopen 400€ kostte dat. Hij vloekte dat het niet nodig was om nieuwe riolering te leggen. Want die zou toch in de oude terecht komen. De straat was nog goed en wij maar betalen. De belastingen waren voor niks goed. Daar antwoordde ik op en als we de herstelling van de straat zelf financieren. En toen werd het stil.

  2. de overheid is de grootste werkgever, daarom heeft ze ook de taak om voor volledige tewerkstelling te zorgen voor alle inwoners die in de privé niet aan de bak komen.


    1. Patrick Vervaeke Hoe schat je zelf de haalbaarheid van dit voorstel in? Hoe zou je dit aanpakken?

      1. De gemeenten zijn de eerste lijnzorg voor langdurige werklozen te werk te stellen. Hierbij denk ik aan gemeentelijke toeristische dienst. activiteiten die de gemeente doen bruisen en ook het netjes houden van de openbare ruimte.


        1. het oprichten van gemeentelijke overheidsbedrijven is ook mogelijkheid. Hierbij denk ik aan hotel, café, camping, herberg, stadsgidsen, toeristentreintje, speelplein,  ... 

          1. Waarom niet gewoon een initiatiefnemer zoeken die dat zelf wil opstarten en die helpen door bijvoorbeeld een verlaten gebouw of locatie dat gemeente-eigendom is gemakkelijk beschikbaar stellen? Gemeenten moeten werken met hun sterkten (grond- en patrimoniumeigenaar).

            1. Als mede-initiatiefnemer laat ik samen met onze vereniging de gemeente bruisen. Voor een eigen clublokaal (noodzakelijk voor de goede werking van onze vereniging) hoeven we echter niet op de gemeente te rekenen... Wij zijn een jonge vereniging (bijna één jaar actief) met meer dan 200 leden en een vaste kern van 40 vrijwilligers, allen onbezoldigd.

              Publiek-civiele samenwerking heeft nog een lange weg te gaan : onze harten zijn er klaar voor, nu de geesten van de bestuurders nog... DIY


          2. Mooi ideaal maar ik weet van een vriend die dagelijks vanuit zijn functie moet onderhandelen met gemeentebesturen dat hun tewerkstellingspolitiek (en ook de rest ervan) nog 100X corrupter is dan de federale. Persoonlijk ken ik een langdurig werkloze die talloze malen geprobeerd heeft werk te vinden op lokaal gebied en zelfs schitterende tests deed( > 80%) en toch werd ie niet aangenomen.Waarom? Zijn neef  van opleiding  beroepsonderwijs en arbeider in een fabriek werd van de ene dag op de ander wel coördinerend ploegbaas op een gemeente.zonder enige begeleiding!! Wat bleek? Hij was jaren keeper geweest bij de lokale voetbalploeg en hij had indirect ( én bewust) een hechte relatie opgebouwd met de voorzitter die een grote invloed op de gemeenteraad had en zorgde voor de rest. Daarom....gemeentelijke tewerkstelling van niet belanghebbenden zoals werklozen zie ik niet direct zitten. Zolang ze te (liberaal) bedrijfseconomisch denken en in vriendjespolitiek blijven geloven gaat dit weinig opbrengen meen ik. Het zou een optie kunnen zijn... als de mentaliteit veranderd 

            ps: Wist je trouwens dat die gemeentelijke mentaliteit  mee de bankencrisis heeft versterkt omdat gemeentes met  belastinggelden speelden op rommelkredieten in het buitenland?)

      2. Meer mensen inzetten in het onderwijs:

        • Mentors die deeltijds in de praktijk staan.
        • Psychologen voor begeleiding van gepeste kinderen en pestkoppen. Vaak zitten pestkoppen zelf immers met frustraties of worden zelf gepest.

        Meer personeel in rusthuizen, zowel voor verzorging als voor (psychologische) begeleiding.
        Meer natuurwerkers, of deeltijds natuurwerkers: dit is goed voor het milieu en goed voor de mensen zelf, werken in de natuur geeft mentale energie.

        Dit is een oplossing voor het verdwijnen van jobs door de automatisatie, het budget hoeft niet te verminderen als bedrijven eerder op hun winst en groei belast worden dan op de lonen van de werknemers. Concurrentie met het buitenland kan gecompenseerd worden door een RTPKT (Relatieve Totale Planetaire Kost Taks): als iets geproduceerd wordt in het buitenland, komt er al zeker een planetaire kost bij door het transport, daarnaast doordat de werknemers van dat bedrijf meer dan waarschijnlijk slechtere sociale zekerheid hebben, slechtere werkomstandigheden.

        Als die laatste 2 gecorrigeerd zijn, dan kost het product meer door het transport.

    2. Jammer genoeg is dit de stelming die heeft gezorgd voor de huidige malaise. Een overheid heeft een herverdelingsrol en stimuleringsrol maar geen tewerkstellingsrol. Iedere burger met twee handen aan zijn lijf kan werken. Wees maar gerust dat er binnenkort te weinig handen gaan zijn om het werk te doen. Probleem is dat het geld waarover de overheod beschikt verkeerd besteed wordt. Dat moet uitsluitend gaan naar dienstverlening voor de bevolking waarop private initiatieven niet willen investeren wegens te weinig kans op winstgevende activiteit. Een overheid moet bijvoorbeeld geen subsidies geven aan succesvolle innovatieve bedrijven zoals het IWT nu doet. Dat belastinggeld verdwijnt gewoon in de zak van de ondernemer en creert geen meerwaarde voor het algemeen maatschappelijk belang. Wat is dan wel belangrijk? Onderwijs, natuurbescherming, grote delen van zorg (met accent op echte behoeftigen zoals gehandicapten), garanderen van een schoon milieu, schoon water en voldoende goed verdeelde energie, beheer van gemmenschappelijke infrastructuur zolang dit niet beter prive kan. En in dat laatste geval sterk prijsgereglementeerd en marktconform. Al die ingrepen in het economisch systeem is volgens mij

    3. Ik zie het verband niet tussen de grootste werkgever zijn en daarom de verplichting hebben zogezegd om de reserve van de arbeidsmarkt in dienst te moeten nemen. Dat de overheid iets moet doen aan probleemgevallen die niet meer aan de bak komen, akkoord, en dat gebeurt al in niet onbelangrijke mate, voor zover ik weet. Niet genoeg misschien. Maar dan liefst niet met verplicht werk tegen bijstandsuitkering. Dat is het gevaarlijke pad opgaan van de nieuwe slavernij.

  3. Uiteraard is de staat een vereiste om vele redenen. De belangrijkste zijn veiligheid, rechtszekerheid en het grondig laten functioneren van een markteconomie. Het heeft geen zin om een overheid in vraag te stellen, want als we ze afschaffen, krijgen we anarchie, waarna bepaalde belangengroepen in de maatschappij zich opnieuw weten te vormen en we in het beste geval opgescheept zitten met een verlichte oligarchie. De geschiedenis heeft uitgewezen dat we met een democratisch bestuur dat de bescherming van minderheden en mensenrechten in acht neemt, een heel eind komen. Wat echter blijkt sedert de jaren zeventig is dat door de liberalisering van de financiële sector, de markteconomie niet meer naar behoren functioneert. Kapitaal groeit sneller dan het BBP, waardoor onze opgebouwde economische welvaart op de helling is (wordt) gezet. De vraag hoort niet te zijn: willen we überhaupt een overheid. De vraag hoort te zijn: willen we de huidige markteconomie tot in het oneindige blijven onderhouden? Mijn antwoord is neen. De financiële sector moet aldus veel strenger gereguleerd worden en volledig ten dienste staan van de maatschappij. Enkel als we daarin slagen, zullen we iets kunnen doen aan de vermogensongelijkheid. Het zal zelfs indirecte positieve effecten hebben inzake klimaatsverandering.  

    1. Een van de manieren om die volgens mij terechte transitie te bewerkstelligen, is niet zozeer het vervloeken van de financiële sector of de extractieve modellen, maar alvast te beginnen aan de opbouw van economische (en sociale) infrastructuur dat in handen is van de burgers (via burgerkapitaal) en dat voorziet in lokale noden zoals voeding, wonen en mobiliteit. Ook een nieuw ecosysteem van complementaire munten hoort daarbij. Je kan het kapitaal niet dwingen ten dienste te staan van de maatschappij, net zo min als je een mens kan dwingen. Wat je wel kan doen is een alternatief systeem opzetten zodat je minstens minder afhankelijk bent van hoe 'het kapitaal' zich gedraagt...

      1. Ik ga akkoord met je dat nieuwe systemen soms meer kunnen bewerkstelligen om mensen te overtuigen dan het beperken van een bestaand systeem. Ik weet niet wat je precies bedoelt met burgerkapitaal maar over complementaire munten heb ik al gehoord en gelezen. Dit kan een mogelijk alternatief zijn voor het huidige systeem, lijkt me. Ik ga echter niet akkoord met de stelling dat je kapitaal niet kan dwingen ten dienste te staan van de maatschappij. De geschiedenis heeft reeds uitgewezen dat gewoonweg het verhogen van belastingen op vermogen (zie jaren vijftig en zestig: toen waren er in Europa vermogensbelastingen van 90 procent) of het beperken van speculatieve activiteiten al heel wat kunnen doen. Aan het einde van de negentiende eeuw zat Europa in een gelijkaardige situatie als vandaag: een sterke binnenlandse vermogensongelijkheid en een inherent instabiel financieel systeem. Met de grote Depressie als gevolg. Die situatie is wel degelijk veranderd na WOII door de hierboven beschreven maatregelen. Wat het echter vraagt is enorme politieke moed in de EU. Dat hebben we vandaag niet. Dus misschien is het opzetten van een nieuw systeem van complementaire munten dan inderdaad beter. Uiteindelijk moeten we, denk ik, op zoek gaan naar een systeem dat als doel heeft onze maatschappij naar een niveau te tillen dat met veel meer rekening houdt dan economische groei.  

        1. Lucie EversLouis Eeckhout hoe gaan we veel burgerkapitaal naar dat nieuwe circuit mobiliseren? is dat niet nog moeilijker dan vanuit de overheid de financiële sector reguleren?

          1. Ik denk dat we veel hebben aan beide ideeën. En we moeten ons niet afvragen of het moeilijk zal zijn, maar eerder uitzoeken hoe het kan gebeuren. De financiële sector kan je enkel geloofwaardig indammen/verbeteren op Europees niveau. Dus moeten daar coalities rond gevormd worden. Maar er moet ook een belangrijke incentive zijn van nationale overheden, aangezien die ook (te) veel te zeggen hebben op het Europese niveau. Macron is alvast op lichtjes op de goede weg.. 

          2. Crowdfunding van burgerinitiatieven met maatschappelijk toegevoegde waarde. Hier spelen bijvoorbeeld NGOs een belangrijke rol.

          3. Ik zie het werven en activeren van burgerkapitaal niet als 'concurrentieel' voor het betalen van belastingen. Ik zie de twee bronnen van geld, en de daarbij horende bestedingen, als onderdelen van een breder 'sociaal contract' die met elkaar aangaan. Wel is het zo dat de natiestaat (en de uitvoerende overheid) steeds minder geloofwaardigheid hebben én steeds minder hefbomen om te functioneren als organiserend en herverdelend principe. Een overgrote meerderheid van de burgers heeft eigenlijk het sociaal contract opgezegd, niet alleen omdat ze 'ontevreden' zijn over het functioneren van hun overheid, maar vooral omdat ze verwachtingen hebben gekoesterd (in termen van zekerheid, veiligheid, welvaart en geluk) die gelijk welke overheid nooit of te nimmer kan 'waarmaken'. De natiestaat vandaag staat bijvoorbeeld machteloos tegenover de geglobaliseerde private kapitalen, die transnationaal functioneren en aan geen enkele 'overheid' nog verantwoording afleggen of zelfs nog maar een bijdrage leveren. Dit zijn sterk sturende krachten die aan geen enkele democratische controle onderworpen zijn, noch zich onderwerpen aan een wettelijk kader of juridische vervolging. Zoals altijd zal het dus een en/en/en verhaal moeten worden. Enerzijds een fatsoenlijk gefinancierde overheid die mee de voorwaarden schept voor het functioneren van de markten (en ook moet controleren en straffen, nu heeft de overheid weinig sturende elementen). Anderzijds is er de veilige, positieve vrijheid nodig om toe te laten te ondernemen met het oog op het oplossen van behoeften en het verbeteren van maatschappelijke uitdagingen. Daarbij is ondernemen een methode, winst maken een middel en de maatschappelijke en ecologische meerwaarde (of verminderde negatieve impact) het doel. Tussen de private ondernemingen (nu nog met winstmaximalisatie) en de publieke ondernemingen (nu nog quasi volledig met overheidsmiddelen) is er as waarop elke organisatie zich kan positioneren: van een vzw met fondsenwervende activiteiten (met merchandising, en dat is dus een handelsactiviteit) tot de meest kapitalistische onderneming die elk jaar winst afroomt naar vermogens en uit de reële economie weg haalt. Daar zitten dus ook de 'commons'. De commons zijn niet een 'onbestemde gemeenschappelijkheid' maar een expliciet georganiseerde vorm van beheer van bv. kennis of infrastructuur. Een publieke infrastructuur is dus zeker niet automatisch een commons. En een commons is zeker niet alleen via de coöperatieve werkvorm georganiseerd. Net om de commons te beschermen, kan je die niet juridisch of financieel 'blauw-blauw' laten. 
            Dit gezegd zijnde: Er zijn een aantal kerndomeinen waar overheden opnieuw moeten claimen dat zij het organiserend (en herverdelend) beginsel zijn. Daartoe moet terug 'betalingsbereidheid' bij de burger gevonden worden. Niet alleen omwille van de thema's maar ook met instemming dat de 'staat' het organiserend beginsel is in deze. Daarom is het nodig het betalen van belastingen als een positief gegeven te zien en dat ook zo terug 'in de markt' te zetten. Nu kijkt de middenklasse hogerop in een poging de niet betalingsbereidheid (van belastingen) te rechtvaardigen. Anders gezegd: de herverdeling van groei was al een moeilijke, de herverdeling van (onvermijdelijke) verlies en vermindering is zo mogelijk nog moeilijker. Maar wel onvermijdelijk. En dat hoeft niet eens tot minder welzijn te leiden (wink)

            Anderzijds: de reële economie is gebaat met een 'glocalisation': globaal waar kan, lokaal waar moet. En daarbij is arbeid niet langer het mechanisme waarlangs ontstane meerwaardes worden (her)verdeeld. Het zal er dus op aankomen dat burgers ook mede-eigenaar worden van de productiemiddelen. Met als bijkomend effect een grotere liquiditeit door middel van 'echt' geld in de 'echte' economie. Je kan immers vanuit ecologische redenen niet vragen aan de burger: go shopping!  

            De overheid regelt overigens niet de financiële sector, of toch zeer minimaal, dat is echt gepruts in de marge. We kunnen veel beter helder zijn over de hefbomen die we wel en niet hebben: zeer weinig politieke hefbomen en wel enige economische hefbomen. (Links heeft veel en veel te weinig economisten gevormd en in huis!!!) Bovendien is de financiële sector systemisch ziek, en de gevolgen daarvan kunnen door de overheid nooit tegengehouden worden. Er zàl een grote kapitaalsvernietiging plaats vinden, en een deel van het kapitaal en de kapitaalgoederen in de reële economie zal getroffen worden. Maar... (bv. Baskenland, Mondragon toont dat aan in de tijd van Franco), er is wel degelijk de mogelijkheid om veerkrachtige systemen op te zetten die 'plaatselijk' de economie (de behoefte aan dagelijkse transacties en de voorziening van voldoende transactiemiddelen) gaande houden. 

            En nu ga ik nog een beetje werken aan de implementatie van bovenstaande... (de rest is voor een volgende keer)

        1. De reden is steeds dat een centrale organisatie tegenwoordig meer geld kost dan een lokaal initiatief of een internetdienstverlening. Schaalvoordelen werken niet meer. En bovendien zijn zuurverdiende centjes iets waar je als burger zelfs controle over wil houden. Een corrupte overheidsbank is nog minder betrouwbaar dan een bank in de private sector. Geld corrumpeert en dat geldt ook en meer nog bij een overheidsbank. In belgie hebben we prima voorbeelden met dexia en fortis. Dat hier nog mensen geld houden is gewoon omdat ze te lui zijn om over te stappen naar een privaat beheerde bank.

          1. Ik moet dit eigenlijk in debat drie zetten sorry.

        2. Neen, omdat de governance van zo'n bank volatiel is. En bij het experiment met NewB (want dat is het) zien we dat het democratisch gehalte ook meteen een enorm 'spreiding van risico' met zich meebrengt, ook op het vlak van governance risico's. Het is intensief, duur en traag, maar wel een 'goede' manier van werken. 

      2. Ik kan mij hier helemaal in vinden. Enkel burgerinitiatief zal aantonen dat de zwaar opgezette systemen bij de overheid en het winstbejag van aandeelhouders in de private sector de burger alleen maar misere brengen en geen toegevoegde waarde.

    2. Markteconomie moet niet onderhouden worden. Dat is juist de grote misvatting van het moment. De imperfecties van de markt d.i. het gebrek aan betaalbare initiatieven op minder winstgevende diensten moet door de overheid gesteund worden maar daarom niet door de overheid zelf worden opgemen. Het eeuwige ideee dat een overheid alles zelf moet doen is de reden waarom ons overheidsbeslag de hoogste ter wereld is. De overheid moet faciliteren en steunen waar een marktwerkinf niet bestaat. De financiele wereld moet dus losgelaten worden want de halfslachtige correcties van het moment (vooral als inkomstenbron) benadelen de burger nog meer dan het financiele systeem zelf.

  4. Is dit nu een serieuze vraag van een politieke partij als Groen?

    Is de overheid nodig? Het antwoord is: probeer je eens een samenleving in te denken zonder overheid. Geen wetten die gelden voor iedereen, geen rechtszekerheid en -bescherming, geen 'geweldmonopolie' in handen van een overheid...

    Natuurlijk is de overheid nodig. Ze ligt onder vuur momenteel, en wordt verzwakt door allerlei krachten. Mijn mening is dat we juist een sterkere overheid nodig hebben tegen deze, in wezen egoïstische, krachten.

    1. De discussie is niet of een overheid nodig is maar wel waarvoor een overheid nodig is. Onze overheid is groot maar toch zwak. Nochtans zoekt zij niet naar zelfverbetering zoals dit wel vaak in de privesector gebeurt. Ik pleit voor een slagvaardiger overheid,aar daarvoor zijn enorm veel veranderingen nodig in het huidige systeem.

    2. Liesbet , ik vind de vraag legitiem, gezien de burger het sociaal contract de facto heeft opgezegd en de staat niet langer erkend als organiserend en herverdelend beginsel! 

      1. Probleem is dat de burger het niet echt kan opzeggen want wettelijk VERPLICHT is om te stemmen. Ik ben voor stemrecht. Eigenlijk is de stemplicht een aanfluiting van de vrijheid van meningsuiting. Blanco stemmen komen neer op het geven van een stem aan de meerderheid.

    3. Zoals Marc hier zegt; "waarvoor" de overheid nodig is.... De overheid is een werktuig van de rechtstaat, de formule die ons als volk beschermd, onze rechten waarborgt en plichten vastlegt in het recht. De taak van die overheid is de zorg voor het welzijn en beste belang van de bevolking met respect voor de rechten en vrijheden ervan.

    4. Ik wil Liesbet hier bijtreden. De openingsvraag is hopelijk een teaser maar ik had toch liever een andere hoofdvraag gezien...

      Zelf heb ik ooit politieke wetenschappen gestudeerd. Door deze studie, mijn algemene interesse en ook mijn job als ambtenaar denk ik beter op de hoogte te zijn over de staatsstructuur dan de gemiddelde burger. Toch slaag ik er niet altijd in de juiste bevoegdheid aan de correcte overheid of rechtspersoon te koppelen. Ik erger me wel eens aan discussies waar alle overheden bij problemen naar elkaar wijzen en niemand echt de verantwoordelijkheid wil of kan nemen. De staatsstructuur is een echt kluwen geworden (met de federale overheid, de gewesten, de gemeenschappen, de gemeenschapscommissies, de provincies, de gemeenten, de districten, de intercommunales, de iva's, de eva's, de parastatalen, de vzw's die allerhande overheidstaken uitvoeren,...).

      Ik ben ervan overtuigd dat niet alle burgers hun weg nog terugvinden en dit bos (in tegenstelling tot andere) wel een snoeibeurt kan gebruiken. De provincies zien we langzamerhand wegkwijnen maar ze zijn nog niet volledig van de kaart verdwenen. We kunnen ongetwijfeld tot homogenere bevoegdheidspakketen komen maar elk niveau of elk orgaan zal steeds rekening moeten houden met andere actoren of instellingen. Alles hangt ergens wel aan elkaar vast.

      Verder stel ik me vaak vragen bij de mogelijkheid tot politieke controle (bv. bij vertegenwoordiging in intercommunale,...).

      Daarnaast doen overheden soms te veel. Ministers hebben angst voor protest en stemmenverlies als ze bepaalde maatregelen (van hun voorganger(s)) zouden afschaffen. Dit zorgt er vaak voor dat er een wirwar aan regelingen blijft bestaan. In veel gevallen zou het helpen om een sunset clausule in te bouwen. Op een bepaalde vervaldatum moeten de verkozenen dan bevestigen of een bepaalde wet al dan niet behouden moet worden.


  5. Zonder overheden (stad/bovenlokaal niveau/ land, Europa, V.N.) zie ik niet in hoe het leven van gewone mensen aan kwaliteit zou kunnen winnen. Het democratisch debat en de (her)verkiezing van zijn politici - met vallen en opstaan, er bestaat geen echt goed alternatief - zou er toe moeten leiden dat er een fatsoenlijk beleid gevoerd wordt. Doen landen zonder een overheid die naam waardig het dan zo goed? Wat mij treft is dat er zo weinig aandacht gegeven wordt, geen link gelegd wordt met de universele mensenrechten als referentiekader ( voor Groen statutair vastgelegd!) in het politieke bedrijf. Want waar maken mensen zich ongerust over? Dat ze geen werk zullen vinden, geen inkomen boven de armoedegrens, geen woning, moeilijke toegang tot gezondheidszorg. Wij zouden best meer kijken naar de gebeurtenissen aan de onderkant van de samenleving, de ontwikkeling van de lage lonen enerzijds en de verdeling van werk over de gezinnen anderzijds. Er is een groeiende dualisering tussen werkarme en werkrijke gezinnen.

     

    1. En arbeid is niet langer het herverdelend mechanisme bij uitstek! We moeten dus niet alleen herverdeling van de meerwaarde organiseren (de traditionele manier om tot welvaart voor velen te komen), maar ook de herverdeling organiseren van de ‘verliezen’ in de nabije toekomst (dus omgekeerd herverdelen) én ook de productiemiddelen moeten dringend ‘herverdeeld’ worden, waarbij burgers zichzelf niet langer mogen gedragen als passieve consumenten die hoogstens de markt een beetje sturen, maar als actieve (mede)producenten van duurzame producten en diensten. 

  6. Rare vraag. De overheid moet zorgen voor een prettig leefbare samenleving, anders is het elk voor zich en iedereen tegen iedereen, waarbij de sterkste wint. Afijn, de wet van de jungle.

    1. Met onze huidige overheid geldt eveneens het recht van de sterkste. Ik zie noet veel verschil tussen onze maarschappij in belgie en een jungle, behalve dat ieder talent in de jungle een kans krijgt wat niet het geval is in onze administratief dichtgetimmerde land.

  7. Een overheid heeft maar één bestaansreden; de zorg voor het welzijn van haar bevolking. Wat zou haar bestaansreden anders nog kunnen zijn? De economie? Het organiseren van militair apparaat? Identiteit verschaffen aan haar inwoners? Alsof haar inwoners al geen identiteit hebben uit zichzelf, alsof we een aanslag een aanval zouden noemen en alsof de economie geen middel maar een doel zou zijn. De zorg voor volkswelzijn is het voorzien fysieke en geestelijke verzorging, de identiteit van de bevolking laten ontplooien en zichzelf laten ontdekken, de economie gebruiken als middel om het welzijn van de bevolking te bevorderen en armoede te bestrijden, de garantie van een leefbaar inkomen voorzien om de loonslavernij te reduceren en te zorgen dat de bevolking zichzelf in de vorm van het individu dat ze is kan ontplooien. De overheid hoort een dienstbaarheidssector te zijn, geen machtssector, noch winstsector.

    1. Ik ben het hiermee volledig eens. Op dit moment bemoeit de overheid zich teveel met het machtsspel van bedrijven en economische innovatie, zogenaamd om arbeidsplaatsen bij te creeren. Jammer genoeg ziet de overheid hier enkel een arbeidsplaats als een bron van belastingsinkomsten voor het onderhoud van haar eigen vaste kosten. De overoge doelstellingen zoals zorg voor de behoeftige burger zijn duidelijk ondergeschikt.

  8. Ik ben eens gestart met de definitie van "de overheid" op te zoeken. Zegt veel en toch ook weinig:

    De overheid is het hoogste bevoegd gezag op een bepaald territorium of grondgebied. Zo spreekt men van nationale ("landelijke" in Nederland - "federale" in België), provinciale, gemeentelijke of gewestelijke overheid. Meestal wordt ook de rechterlijke macht tot de overheid gerekend.

    Ik dacht laat ik eens zoeken op samenstelling overheid in België (ergens in het 5de of 6de middelbaar leerstof, zat ver gaf ik toe) ik zag op internet https://www.belgium.be/nl/over_belgie/overheid/federale_overheid/federale_regering/samenstelling_regering en ik https://www.belgium.be/nl/over_belgie/overheid

    na een aantal pagina's door te lezen werd alles opnieuw helder. Die ellendige opsplitsing van bevoegdheden tussen gemeenschappen, gewesten, federale overheid, provincie, gemeenten (en dan zwijgen we nog maar over intercommunale structuren). En dan dacht ik wat een ellendige, inefficiënte doolhof.

    Het is alsof er bv. windmolens of een weg moet gebouwd worden van punt A naar B in België waarbij de essentie verloren gaat door de inmenging van de verschillende overheden, belangen van politieke strekkingen en de belangengroepen gelinkt aan die politieke groepen. En de burger? Door de versnippering in al deze bevoegdheden wordt in de kou gezet.

    De politiek is diep vermengd in de werking van de overheid en hoewel er zaken veel efficiënter kunnen, worden prioriteiten vaak gelinkt aan de behoefte van de politiek die vaak in schril contrast staan met de behoefte van de burger op korte of lange termijn.

    Waarom is de kiesdrempel zo hoog, waarom kan je niet kiezen op een persoon die jou in het parlement vertegenwoordigt van een andere provincie? Waarom krijgt een kandidaat met de meeste voorkeurstemmen niet een bepaalde bevoegdheid? Waarom is het nodig van meerdere mandaten te combineren? Waarom moeten al die politici mandaten hebben in NMBS, De Lijn, Eandis, Proximus, ... toch niet om de burger te vertegenwoordigen want dan zouden er wel andere beslissingen volgen zoals bv. meer investeren in openbaar vervoer en een alternatief zoeken voor de bedrijfswagens toch?

    Besluit een overheid is broodnodig, politieke partijstelsel zou minder belang moeten hebben in onze democratie en een verhoging van zeggenschap van burgers in deze structuur lijkt cruciaal. De overheid moet niet alles zelf doen, privé kan bepaalde taken overnemen indien ze deze goedkoper kunnen uitvoeren conform de normen en als ze dezelfde service graad (en in die 2 aspecten wringt het schoentje) kunnen hanteren. Alleen denk ik dat de overheid voor zaken als mobiliteit, milieu, sociale zekerheid, (groene) energie, ... het heft niet uit handen geeft, durft in te grijpen en visies uitwerkt voor langere termijnen dan de volgende verkiezing ... Beslissingen op heel korte termijn kunnen gevolgen hebben voor generaties van burgers en dat besef mis ik bij de huidige overheid (parlement, regering, ...).

  9. Veel te vaak gaat men er van uit dat de overheid de taak heeft arbeidsplaatsen te creëren... Wat zou dat? Een overheid moet helemaal geen mensen in arbeid steken, dat bestond in de oudheid ook al. Alleen noemde men dat toen slavernij. Wij worden geconditioneerd in het aanvaarden dat wij enige taak of werk moeten verrichten, dit is een volledig verkeerde opvatting. Wij zijn aan niemand taakplichtig, wat wij nodig hebben is genereren van een inkomen die onze zelfvoorziening garandeert. Dat kan zich voorzien door zich dienstbaar te stellen, dat hoeft niet gedwongen in het verrichten van één of ander werk te zijn. Het is een mentaliteitsverandering die we nodig hebben, pas dan zal men kunnen aanvaarden dat het mogelijk is om hegemonie van de arbeidsmarkt te doorbreken en inkomens te genereren zonder dwang tot arbeid. Dat is niet utopisch, daar bestaan heden al uitgewerkte mogelijkheden voor, dat lijkt enkel utopisch omdat we door de conditionering van het burgerlijk streven in loonslavernij gedwongen worden. Want via dat excuus handelt elke overheid steeds buiten haar mandaat die zich eigenlijk enkel zou moeten beperken tot de zorg voor het welzijn van haar bevolking.

    1. De enige en unieke reden waarom onze overheid zoveel belang hecht aan arbeidsplaatsen is omdat die qrbeid door hen hoog belast kan worden en dus meer geld in het laatje brengt om hun onzinnige uitgaven te bekostigen, met name het vullen van de eigen zakken in postjes en mandaten.

  10. Hoe denkt Alex Monballiu dat zijn verhaal overkomt naar gezinnen toe in armoede, weinig geschoolden, kansarmen, sommige categorieën van werklozen, gehandicapten die graag willen werken, die graag een zekere wederkerigheid naar de plaatselijke samenleving toe willen opbrengen, maar daartoe geen kans maken? Al gehoord van het universeel verklaarde mensenrecht op arbeid, op een rechtvaardig loon, de plicht van de overheid om ervoor te zorgen dat er een orde is die deze rechten beschermt, op onze plicht tegenover de mensen om ons heen zodat hun mensenrechten kunnen worden beschermd?

    1. Good point Herwig, maar ik heb het over een verwijzing naar het basisinkomen. Daarin heb ik het over een mentaliteitsverandering, wat iemand in armoede, een weinig geschoolde of een gehandicapte die graag wil werken zoekt is een waardig inkomen en een waardig bestaan, dat is dat rechtvaardig loon. Ik hoop dat je met dat universeel verklaarde rechtop arbeid niet bedoelt; het recht op slavernij. Het recht op arbeid is een verkeerde mentaliteit, dat gaat niet ver genoeg, het zou het recht op een inkomen moeten zijn. Een onvervreemdbaar inkomen, dat zou pas een mensenrecht zijn. De mensenrechten staan niet ter bedreiging in mijn post, maar ik ben oprecht dankbaar voor je waakzaamheid hoor. Er is altijd plaats voor verbetering, liefst met diezelfde waakzaamheid daarover.

    2. Onze overheid beschermt dit recht enkel om eigen inkomsten uit de belasting op arbeid te kunnen verzekeren. Lasten op milieuverontreiniging of kapitaal zorgen na enige tijd voor een schoner milieu resp. kapitaalvlucht, en daardoor zien ze hun inkomsten dalen wat ze niet willen. Het is hem bij de overheid enkel nog om hun eigen inkomsten te doen en zeker niet om de bescherming van de burger. Dat is het politieke discours dat ze verkondigen om de burger te misleiden.

  11. Ik denk dat we het concept basisinkomen moeten afvoeren door in de plaats ervan een verbod op armoede in te stellen (cf. de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen SDG van de VN). In tal van berekeningen blijkt dat de invoering van een basisinkomen juist meer mensen en gezinnen in de armoede zou drijven, omdat het peil van het basisinkomen te laag komt te liggen, zeker ten aanzien van vele minima vast gelegd in de klassieke Sociale Zekerheid. Maar er is meer! Wij zullen alle talenten, de verscheidenheid en inzet nodig hebben om een samenleving te organiseren die levenskwaliteit weet te combineren met een billijke levensstandaard. Het recht op arbeid houdt in dat men maximaal inzet op de ontwikkeling en de beoefening van talent, naast de plicht om enige wederkerigheid en verantwoordelijkheid in functie van talent, mogelijkheden op te nemen in de netwerken waarin men leeft. Zonder enige wederkerigheid is geen samenleven mogelijk. Arbeid is te belangrijk als een stuk zingeving, als een belangrijk aspect in het leven en de samenleving. Deze uitzichten worden genegeerd in het concept basisinkomen. En arbeid versta ik elke positieve bijdrage die een persoon levert voor de samenleving in zijn uiterste verscheidenheid. Tenslotte, zonder herverdeling van inkomens, het krimpen van al te grote ongelijkheden komen wij er niet.

    1. Herwig, je ziet dat basisinkomen en de werking ervan verkeerd. Ik ben blij dat je juist die armoedebestrijding aanhaalt, we blijken de zelfde zorgen te dragen en het zelfde tot doel hebben compadre, maar je hebt nog niet bekeken dat je het basisinkomen als middel kunt gebruiken om datgene wat je hier zelf schrijft te realiseren. Een verbod op armoede? Vanzelfsprekend, maar we kunnen het niet wegbetogen hé? We moeten manieren zoek om net dat te kunnen verwezenlijken. Het budget van een basisinkomen hangt af van welke mogelijke manier je gebruikt om het uit te voeren, dat hoeft niet noodzakelijk een hongerloontje te zijn. De zingeving van arbeid wordt dan een keuze, nu is het een dwang. Dat de samenleving enkel kan bestaan dankzij de dwang om arbeid te verrichten, is deel van de conditionering die op ons wordt toegepast om ons tot arbeid te dwingen. Dat idee moeten we laten gaan, dat hoort thuis in de feodaliteit, bij het lijfeigenschap. Zouden mensen niets meer willen presteren als ze hun inkomen al krijgen denk je? Ik weet het antwoord daarop in mijn eigen situatie hoor, ik blijf aan het werk, ik ben buschauffeur en daarin vind ik net voldoening die je beschrijft. Een basisinkomen is geen "verbod op arbeid" hé. Weet je hoeveel mensen in depressies terecht geraken doordat ze jobs moeten gaan uitvoeren die hen miserabel maken? Heb je al van burn-outs gehoord? Weet je hoeveel kinderopvang voor drie of vier kinderen kost aan een werknemer? De dwang tot arbeid (loonslavernij) maakt heel veel mensen miserabel en stort ze soms zelfs in armoede. Weet je dit de samenleving nu allemaal kost? Het basisinkomen moet bijvoorbeeld die dingen opvangen. Een sociaal vangnet die net de verarming moet voorkomen. Het "recht op arbeid" kan dan wel als mensenrecht worden aanzien, maar wat met het recht om geen arbeid uit te voeren? Dat is dan geen mensenrecht, want we moeten ze dwingen om "werk" uit te voeren. Ze begrijpen het niet in onze overheid hoor, ze pakken een goeie job, hakken hem in tweeën en zeggen dat ze juist daardoor twee jobs gecreëerd hebben (met twee halve inkomens, wat nu net armoede creëert). Het is niet "werk" dat ons volk zoekt, het is het inkomen dat er uit voorkomt dat ze willen. Ze verstaan er niks van hé die "ivoren toren mensen"? We moeten andere alternatieven beschouwen om dat inkomen en de welvaart en armoedebestrijding te garanderen, het basisinkomen is een waardige piste. Het moet gewoon juist toegepast worden en omwille van de juiste redenen. Armoedebestrijding is de belangrijkste.

      1. Het verbod op armoede stel ik op dezelfde hoogte als het verbod op slavenarbeid ( artikel 23-25 van de universele rechten van de mens). Men heeft eeuwen slavernij beschouwt als een noodzakelijk en onvermijdelijk nevenproduct in de organisatie van de samenleving. Dit afschaffen (artikel 4) trekt de concurrentieverhoudingen scheef, doet de prijzen van de goederen stijgen, wie gaat dit controleren...totdat na de Amerikaanse burgeroorlog bleek dat de afschaffing zelfs in economisch opzicht een absolute meerwaarde opleverde. Idem dito met armoede. Als verbod op armoede geen algemene verplichting wordt, dat ons allen gemeenschappelijk alert moet houden, ons bindt, blijft armoede als ‘onvermijdelijk’ bijproduct in de organisatie van de (Internationale) samenleving een onrecht dat blijft woekeren. Hoe in praktijk dit ingevuld wordt, is veel discussie waard, maar hoe dan ook, dit onrecht dat velen wordt aangedaan moet verdwijnen. Is dit via een basisloon, de uitbreiding van de sociale economie, steeds met participatie van deze bevolkingsgroep die kan aangeven wat helpt, mij om het even, maar zoals het nu al eeuwenlang wordt geduld, dit kan niet meer. Naar mijn overtuiging moeten in dit verband de rekeningen wel kloppen. Geen arbeid leveren en toch een leefbaar inkomen waarborgen, moet ergens structureel betaald worden. Dus, zonder herverdeling van inkomsten en werk, een slimmere fiscaliteit komen wij er niet. Dat is een luik dat ik in je reactie mis.

        Uiteraard ben ik op de hoogte dat de wijze waarop arbeid nu is georganiseerd vele negatieve effecten oplevert naar gezinnen en medewerkers toe. Ik ga echter niet in jouw opvattingen mee dat arbeid als het ware een vorm van slavernij is, van achterhaalde plicht. Arbeid is te belangrijk om zin in het leven te vinden, om een vorm van wederkerigheid te zijn voor alles wat de samenleving ons mag bieden aan goederen en diensten. Ik herhaal dat wij arbeid van iedereen dit die dit kan, nodig hebben. Is arbeid de enige toegangsweg om een inkomen te verwerven, ik denk het niet. Maar collectieve geldstromen, al is het ter financiering van een basisloon, ik herhaal het, moet wel ergens vandaan komen: een percentage van de BTW, heffingen op inkomen, belasten van bepaalde producten en diensten, een plafonnering van inkomensspanning?

        1. Er bestaan al heel lang een aantal ontwerpen ter financiering van een basisinkomen hoor, het komt er op neer de meest herverdelende te kiezen in toepassing. Het komt er in grote lijn op neer dat de inkomsten nu enkel verworven worden door de arbeid die zich in de productie manifesteert, dan nog eens in het verpakken, en dan nog eens opnieuw in de transport, en dan nog eens in de doorverkoop.... en telkens nog BTW op alles, de inning alleen al is een grote verlieskost, om nog maar te zwijgen van nog andere inningen die aan het huidig systeem toevoegen, de omwegen van de inningen zijn extra meerkosten geworden. Verbruiksbelasting/consumptietaks dit laten vervangen in combinatie met nog wat andere maatregelen, zoals loonbelasting enkel vanaf een bepaald plafond... dit gaat in detail, bijvoorbeeld; hoeveel mensen krijgen dat basisinkomen? Hoeveel daarvan zijn gedetineerden? Bij hen is dat basisinkomen ook onvervreemdbaar, maar ze moeten wel betalen voor hun verblijf. Dat luik is er wel, maar het is echt megadetailleus, te zwaar om hier uit te leggen, dit is het tipje van de sluier gelicht. Het is zowaar een verdoken belasting op kapitaal, via de consumptie, en dat.... is herverdeling. De goederen en diensten staan er niet in onder druk, maar je krijgt er wel meer de keuze in om zelf meer controle te hebben over de levenstijd die je verhuurt en waarom, het gaat eigenlijk om meer macht aan de arbeider door eigen wilsbeschikking. Men wil een inkomen, niet een "werk". Het is ook geen communisme hé, wil je meer? Werk meer en verdien meer. Ik ben daar al heel lang mee bezig, sinds '97... en het kostte wat tijd alvorens ik er zelf voor gewonnen was. Ik was meer een aanhanger van arbeidsduurvermindering (en vond dat daar dan ook uiteindelijk via een omweg in terug). Het is in ieder geval een "klik" die je moet maken... een hele mentaliteitsverandering vooraleer je het begrijpen kunt. Het valt niet even in een debatreactie uit te leggen, het is ingewikkelder dan dat.... en je hebt er zondermeer een volledig congres voor nodig in plaats van één enkel debat. Je adem stokt toch wel even als je merkt dat de wiskunde ervan dan tegen alle overtuiging in nog klopt ook, en dat de rekening die we nu maken zelfs steeds minder goed klopt. Let wel, de kunst bestaat er in geen sociale betrokkenheden te laten vallen, we spreken over een economisch werkbare manier, niet over een beleid. Het is vaak zo dat er wordt gewacht op een hapklare oplossing (terwijl die nochtans bestaat) en dat er vooral wordt gepoogd om de geloofwaardigheid ervan te ontkrachten in plaats van te zoeken naar een manier om het wel te doen werken. Als de moeite gedaan wordt om te zoeken ondervind je dat zelfs meerdere mogelijkheden werkbaar zijn. Ik noem het de "klik" en de "conditionering", het is meestal de mogelijkheid niet die in de weg zit, wel de wil.

  12. Graag een overheid met een langetermijnvisie of anders geen.

    Neem nu het energieverhaal. Worden burgers met zonnepanelen beboet omdat ze er hebben terwijl grote bedrijven als Katoennatie, Colruyt, etc oorzaak zijn dat het energiecertificatenconcept niet houdbaar is, maar we worden wel aangemoedigd om er te plaatsen. Laat je de overheid niet weten dat je in je eigen energiebehoefte wil voorzien door zonnepanelen zal je nog eens extra gestraft worden = middeleeuwse toestanden.

    Onze overheden gaan liever met buitenlandse kapitaalkrachtigen in zee dan de burger te laten meeparticiperen bij investeringen in basisbehoeften (voedsel-, water- en energievoorzieningen, ...).

    Graag een overheid die een langetermijnvisie heeft rekening houdend met technologische ontwikkelingen en die daarbij ook kijkt hoe het de bevolking daarbij kan betrekken (en niet het best lobbyend bedrijf gaat bevoordelen) opdat die zich ook de problematiek eigen maakt (dan is er ook veel minder weerstand tegen een veranderend beleid).


  13. Je kan kankeren op de grote bedrujven met hun zonneparken maar zij hebben de regeling van een krom de kende socialistische overheid gebruikt. Pak het probleem aan de wortel aan. Overheidssubsidies die niet nodig zijn, mogen niet meer gegeven worden want het keert zich tegen hen.

  14. Marc Van DyckHerwig JanssensAlex. MonballiuRia VanderstraetenBettina De VreezeBedankt voor jullie interessante bijdragen en de levendige discussie hierboven. Daarin staat terecht veel over de sociale kerntaken van de overheid en over mensenrechten. Jullie gaan weinig in op de taken van de overheid rond onze leefomgeving. Hoe zit het daarmee?

    1. Mijns inziens moet vooral natuurbeheer gebeuren (nu zijn dat enkel vrijwilligers in NGO's die dat doen.) En op het vlak van milieuvervuiling 'de vervuiler betaalt' correct doorvoeren op basis van onafhankelijke monitoring, zonder vrijstellingen en uitzonderingen (zoals die met name voor bedrijven en geprivilegieerde sectoren worden ingevoerd).

    2. We kunnen niet tezelfdertijd alle uitzichten omtrent thema 11 tegelijk behandelen....Geef ons wat ademruimte! Toch reeds een eerste aanzet! Zoals mensenrechten naar mijn smaak de invulling moet zijn van wat wij verstaan onder Algemeen Belang, is het aspect Duurzaamheid een permanente gegeven in elk toekomstig beleid van de diverse overheden. We doen er best aan dat Duurzaamheid de invulling van het Algemeen Belang niet in de verdrukking brengt en omgekeerd. Een goed en verstandig beleid zonder voorgaande kan best met beide luiken als referentiekader. Anderzijds opletten dat we ons in de uitwerking van maatregelen niet doctrinair opstellen. Openheid van geest, open staan voor nieuwe inzichten, technieken, doelen zelfs, zou een basiskenmerk moeten zijn in het profiel dat Groen, zeker op dit punt. En laten we niet vergeten, Groen blijft een sociaaleconomische partij.

      In de praktijk betekent dit dat inzake mobiliteit het principe van Stop (Hiërarchisch verdient het Stappen voorrang op Trappen op de fiets, het Openbaar vervoer, tenslotte het Privévervoer) best de oriëntatie wordt in ons fiscaal en urbanistisch beleid. Hoe denkt men anders de olieverslaving en de luchtvervuiling naar de toekomst te beperken? 

      Inzetten op levenskwaliteit in de steden. Verdichting, vergroening, verbondenheid, inspraak en architecturale originaliteit, de speerpunten in het stedelijk beleid. Daaromtrent er durven voor gaan wordt wellicht gemakkelijker beloond.

      Internationaal blijft meer duurzaamheid onontbeerlijk. Van dringende ondersteuning met partners in het Zuiden om efficiënter te koken zonder hout (de houtkap neemt absoluut catastrofale afmetingen aan), tot gedecentraliseerde elektriciteitsproductie via zonne-energie, zwavelarme scheepvaart, basisvoorzieningen op gebied van scholing, gezondheidszorg, politieke uitdagingen genoeg.   

  15. Een overheid moet den diensten staan voor AL zijn burgers,

    Alles te werk stellen om ons praktische leven : vlot , veilig , betaalbaar en aangenaam te laten verlopen   voor eenieder van ons.

    Efficiëntie en verantwoord omgaan met gemeenschapsgeld is dan ook een must !

    momenteel stellen we vast dat het tegendeel waar is.

    namelijk een  select clubje wordt bediend : zichzelf, multinationals en grootkapitaal.

    alles moet blijkbaar op de schop hiervoor.



    1. Erwin, 't is niet op jou bedoeld hoor... maar ik vind dit nu een schitterend voorbeeld om "populisme" uit te leggen, namelijk; a) noem alle misnoegens op, b) biedt geen enkele oplossing aan, c) ontvang het applaus en laat de stemmen maar volgen.

  16. Beste,

    dit is geen populisme dit is nu eenmaal de huidige gang van zaken, die ik momenteel zo ervaar,

    oplossingen misschien moet hier wel het burgerplatform voor komen : - een volledig onafhankelijk vrijwillig, onbezoldigd,  samengesteld comité onpartijdig dat samengesteld is  burgers uit alle klassen  ,

    die erop toezien dat politici kunnen worden teruggefloten en naar behoren hun functie uitoefenen,

    Het is maar al te gemakkelijk om een klein groepje  de taart aan te snijden ( waar we met z'n allen ons toch persoonlijk voor inzetten en onze bijdrage leveren , groot of klein, in onze maatschappij)

    en naar willekeur en eigen goeddunken weten te consumeren en wat rest te verdelen.


     


    1. Ik deel je mening hoor, maar ik zie liever oplossingen gesuggereerd... vandaar. Dat burgerplatform/burgeraudit is bijvoorbeeld zo'n idee.

  17. Uw duggestie van een soort birger audit comite is heel goed. Net zoals je naar een proces kan geroepen worden voor een plaats in de jury, zou je kunnen opgeroepdn vorden om deel te nemen aan een audit van het beheer door en de verloning van politici en ambtenaren. Onderzoek naar de billijkheid van de vergoedingen. Transparantie verhogend en tegelijk burgers mee betrekken...win-win volgens mij.

  18. Vind ik ook juist, en het idee van een burger-audit comité is een uitwerkbare piste. Maar een manier vinden om daar een toepassing in te realiseren is wel een uitdaging. Ons land is al sinds de beginjaren georganiseerd als "recht"-staat, net omdat men de "taartaansnijders" niet vertrouwde. Daarom ben ik ook meer voorstander van sociale zekerheid in plaats van "charity", liefdadigheid. Recht in plaats van gunst. Het verder uitwerken van die rechtstaat biedt wel een goede bescherming hoor. Maar als het parlement (de recht- en wetmakers) gevuld raakt met mensen die er altijd maar afbraak aan doen, zijn we natuurlijk de pineut.

  19. Kunnen we vragen aan overheden, ook lokale zoals steden en gemeenten, om correct om te gaan met natuur? Mag er in elke deelgemeente een veteranenboom of een solitaire boom doorgroeien, zonder geamputeerd te worden? Mogen open ruimtes natuurlijker ingericht worden, naargelang de context waarin ze zich bevinden? Krijgt de kust weer een natuurlijke duinengordel? Mogen waterlopen natuurlijke oevers krijgen? Willen overheden een voorbeeld zijn van hoe er goed wordt omgegaan met natuur?

    1. We vragen dat toch al? Niet dat ze het doen hoor. Die amputatie (snoeien) is soms nodig voor de boom zelf, ik werkte zelf in natuurbeheer en leerde soorten kennen die zonder snoeien niet kunnen overleven. Wat een natuurlijke duinengordel betreft, ik had dat ook graag gezien hoor... maar ik vrees dat we eens realistisch zullen moeten naar de toekomst kijken en eigenlijk dringend werk maken van een versteviging en verhoging van de waterranden om de komende waterstijgingen te anticiperen. Ik denk niet dat die zo dramatisch zullen zijn als ze altijd voorgesteld werden, want er wordt te weinig rekening gehouden met het Noordpoolijs die zich reeds in het water bevindt. Als dat smelt, zal dat de watermassa doen zakken in plaats van stijgen...maar dat geldt enkel voor de watermassa die zich reeds in het water bevindt, je mag niet onderschatten dat er nog immens veel landijs op Groenland en Antarctica is, en dat voegt dan weer toe aan de zeespiegel. Dus... waterranden moeten dringend verstevigd worden, terwijl er hier bij  ons eigenlijk niemand echt mee bezig is.

  20. Ik denk dat dat verhogen en verstevigen van waterranden een vals gevoel van veiligheid geeft. Mensen kunnen nu eenmaal het water niet beheersen, dus moeten ze er rekening mee houden dat het waterpeil soms laag en soms heel hoog kan staan. Dat geldt voor binnenwateren, maar ook voor zeeën en oceanen. Geen betere beveiliging dan natuurlijke situaties, die er nu niet zijn, maar nog altijd kunnen hersteld worden.

    Wat het landijs op Groenland en Antarctica betreft: dat smelt ook sneller en meer dan men gedacht had. Eens dat ijs begint te smelten, kan je het niet meer tegenhouden. Smelten gaat vlugger dan bevriezen.

    1. Wij mensen kunnen wel degelijk het water beheersen, als u weet hoeveel land Nederland heeft die lager ligt dan de zeespiegel is dit wel degelijk waterbeheersing.


    2. Wat smeltwater betreft, de "point of no return" is al voorbij. Ik woon in Brugge, sinds de middeleeuwen vecht men hier al tegen het water. Ooit gehoord van de "Friese dijkwerkers"? Er werd een beroep gedaan op mensen die nog meer ervaring hadden in het beveiligen van waterwegen en het aanleggen van dijken, Friezen (lees Nederlanders). Wat Patrick hier beweert is zelfs historisch gegrond. In Nederland heeft men al jaren uitgevoerd waar wij eigenlijk dringend moeten aan beginnen. Voor wat ons in deze toekomst te wachten staat volstaan natuurlijke beveiligingen niet meer, we moeten denken aan het beschermen van onze steden, havens, waterwegen en vooral de landbouw, want zoals je waarschijnlijk wel weet gaat dat zoutwater van onze zee niet goed samen met het telen van voedsel op het land.

  21. De afspraak van 19 juni met Ivan De Vadder moet iedereen zien en daarom herhaal ik wat ik op 15 juni schreef :

    dit is geen populisme dit is nu eenmaal de huidige gang van zaken, die ik momenteel zo ervaar,

    oplossingen misschien moet hier wel het burgerplatform voor komen : - een volledig onafhankelijk vrijwillig, onbezoldigd,  samengesteld comité onpartijdig dat samengesteld is  burgers uit alle klassen  ,

    die erop toezien dat politici kunnen worden teruggefloten en naar behoren hun functie uitoefenen,

    Het is maar al te gemakkelijk om een klein groepje  de taart aan te snijden ( waar we met z'n allen ons toch persoonlijk voor inzetten en onze bijdrage leveren , groot of klein, in onze maatschappij)

    en naar willekeur en eigen goeddunken weten te consumeren en wat rest te verdelen.

  22. Erwin, de vraag is: moet je vertrekken van wantrouwen? Of moet je je ook niet de vraag stellen: hoe zou ik omgaan met macht, geld en verantwoordelijkheid. Ik zie menig burger een anti-politieke houding aannemen, maar toch heel veel dienstverlening en oplossingen vragen (en naar valse zekerheden verlangen) van diezelfde politici. Het systeem is niet iets buiten ons, wij zijn het systeem, en elk van ons heeft diepmenselijke mechanismes die ons aansturen, zelfs de zogenaamde rationele denkers onder ons; Ik zet er bijvoorbeeld heel hard op in om niet gechanteerd te kunnen worden, maar dat is al een hele klus... 

  23. Laten we het zo stellen : mensen kiezen voor andere individuen of partijen waar ze alle vertrouwen aan schenken. Omdat een meerderheid van de mensen nog steeds dit vertrouwen hebben en hiervan uit gaan. Helaas stellen we heden vast dat een deel van deze verkozenen dit vertrouwen eigenlijk niet waard zijn. Na verkiezingen worden macht , geld en verantwoordelijk  als een persoonlijk goed door  hen beschouwt en een vrijgeleide tot allerlei verspilzucht en zelfbediening. Deze kwaal is blijkbaar menselijk dat is een steeds wederkerend probleem ook in onze omringende landen zie je dit. (evenzeer in  privé bedrijven die geleid worden door CEO met een korte termijn visie , en voor alle duidelijkheid waar het niet om het eigen geïnvesteerd kapitaal gaat ) 

    Als wij het systeem zijn ? dan is het aan ons om het systeem aan te passen ! Vandaar het idee over de burgerplatform als toezichthouder

    Zorgen dat macht niet tot geldverspilling of graaicultuur kan leiden.

    Projecteer dit even op een huiselijke situatie bv : partners met een  gemeenschappelijk inkomen... ook hier speelt vertrouwen , macht, geld , en verantwoordelijkheid als een van beide  verspilzucht, onverantwoord gedrag of machtsmisbruik , vertoont ga je toch ook tot actie over toch ?




  24. Lange termijndenken is gewoon niet meer hip, noch bij CEO's noch bij topambtenaren of politici. Laat ons het weer hip maken!

  25. De overheid zou dichter gestuurd moeten worden door de inwoners, vanuit de behoeften van de inwoners.
    Een delegatieve democratie ipv een representatieve democratie zou al een mooie stap zijn:
     
    Vervang dit forum door software die hiervoor geschikt is, bvb : http://www.liquidfeedback.org/ en doe het reeds op partij niveau, maar eigenlijk zou dit op het niveau van de overheid moeten gebeuren.

    Ideaal laten we de huidige staten vallen en vervangen ze door bioregionalisme met delegatieve democratie: zodat beslissingsniveaus samenvallen met beïnvloedingsniveaus.
    Dit zou op Europees niveau al geïmplementeerd kunnen worden, willen de parlementariers dit?
    Zij hebben de macht om Europa echt tot een democratie om te vormen, is hun wil om te verbeteren groter dan hun ego?

    1. Ik vrees van niet...

  26. Ik denk dat het echt belangrijk is dat mensen in het beleid minimalisten zijn.
    Een nettoloon van 2000 € is ruim voldoende, dat maakt uzelf creatief, dan wordt je geconfronteerd met de echte kosten waarmee de gewone mensen geconfronteerd worden. Dan moet je echt keuzes maken.
    Maar wat nog belangrijker is: een minimalist verbruikt minder en belast aldus het milieu minder.

    Nog beter is denk ik het totaal-inkomen van parlementariers afhankelijk te maken van het mediaan-totaal-inkomen van de inwoners.
    Daarvoor hebben we uiteraard eerst een inkomens en vermogens kadaster nodig.

    Zelfs al begint men met 6x het mediaaninkomen, men kan zich vooraf als doel stellen om op 10 jaar naar 2x mediaan inkomen en nog eens 10 jaar naar 1x mediaaninkomen te komen.

    Met 6000 € netto wordt je te weinig met budgettaire keuzes geconfronteerd,... tenzij tussen een zwembad of een Porsche (smile)
    Bovendien trekt dat hoog bedrag teveel opportunisten aan, politici moeten meer idealisten zijn.

    Er zou ook in de grondwet moeten staan dat politici die geld ontvangen van lobbyisten onmiddellijk vervangen worden.

  27. Allemaal prima ideeen maar ik denk wel dat het een leegloop wordt want ik moet de eerste idealistische politicus in belgie nog tegenkomen.

  28. Cynisme en anti-politiek helpt ons niet verder! Ik keek onlangs naar een documentaire over de vijfsterren beweging in Italië en het is duidelijk dat diegenen die politici verwijten ‘ego’s’ te zijn, zelf uiteindelijk heel veel ‘ego’ aan de dag leggen. Drastisch ingrijpen op ‘fenomenen’ die eigenlijk diep mensenlijk zijn is contraproductief en is natuurlijk niet hetzelfde als ‘aan politiek’ doen in de werkelijke betekenis van het woord, namelijk de polis organiseren. Het gaat met andere woorden niet om ‘standpunten’ over hoe die of die zich hoort te gedragen (in een sfeer van achterdocht en machtsdenken). Het gaat er om dat expertise nodig is, dat mensen vertrouwen geven aan mensen, dat verkozenen het korte termijn eigen belang (of dat van de partij) kunnen overstijgen voor een groter belang; de gemiddelde burger kan dat niet eens in zijn of haar dagelijks handelen, laat staan wanneer er sprake is van machtsposities. Ik pleit voor een mengvorm van deliberatieve of vloeibare democratie en representatieve democratie. Je kan met een Algemene Vergadering geen bedrijf leiden, maar wel jezelf (als Raad van Bestuur) echt laten controleren. Maar dat veronderstelt ook engagement van de burger: informatie lezen en echt verwerken, of als dat niet mogelijk is (en bij veel mensen is dat echt niet mogelijk!) nadenken over wie je beslist te zullen gaan vertrouwen. Want er is wel degelijk behoefte aan leiderschap! Goed leiderschap, en wat mij betreft dus dienstbaar leiderschap. De burger heeft in deze een gedeelde verantwoordelijkheid. Wat de centen betreft, de meeste beperkingen die men wil opleggen zijn van de pot gerukt. Als een werknemer zijn of haar uren heeft gepresteerd, is het gedaan. Een politicus heeft nooit ‘gedaan’ en heeft ook heel veel hulpmiddelen nodig (zoals een persoon met een handicap eigenlijk (wink) ) Het is nogal kortzichtig om te denken dat een loon van een politicus ook echt terecht komt in het huishoudbudget!!!! Dat betekent niet dat ook politici verblind kunnen zijn en al te zeer bezig zijn met vermogensopbouw (wat vaak belachelijk is in vergelijking met de échte 1% (of 0.1%). 
    Zelfs de hele begroting is een peulschil in vergelijking met de speculatieve rijkdom en de ‘bezitters’ ervan. Politici die met de ‘grote’ jongens willen meespelen (ook in het haantjes gedrag overigens), zitten in het verkeerde vak. Een beetje business analist in London verdient 13.000 euro ... per maand. Dat is niet mijn referentiekader, en zal het ook niet worden. Maar dat is het soort benchmark dat sommige politici drijft. Tja... niet slim hé (al was het maar dat zeer veel zeer goede betaalde bullshit jobs ook nog eens destructief zijn). 

    1. Waarom willen de politici "de grote jongens" dan uit de wind zetten, met zaken als notionele intrest aftrek en afkoop processen?
      Waarom worden de echte geldstromen niet aangeboord?
      Waarom lijkt het alsof het vbo het land regeert?

      In een democratie zouden de politici net de kant van het volk moeten kiezen en de macht van de kapitalisten temperen.
      Maar politici die zelf verslaafd zijn aan kapitaals en machtsopbouw gaan niet de kant van het volk kiezen.

      BTW: Als politici te hard werken, dan wil dat zeggen dat het werk beter verdeelt moet worden er zijn nog veel werklozen. En er zijn ook mensen die hard werken: op het werk en thuis  met een klein loontje.



    2. Beste lucie , eigenlijk komt jouw suggestie van controle door burgers neer op het feit dat hardwerkende mensen die al belastingen betalen om politici te onderhouden nog eens tijd moeten spenderen om te controleren of die politici voor dat geld hun werk goed doen. Wie krijgt de dubbele job en wie moet dan nog steeds geen moeite doen voor zijn geld? De huidige politici zijn onbekwaam en enkel machts- en geldbelust. Dit is geen cynisme maar de harde naakte waarheid. Het systeem moet volledig op de schop, partijen dienen afgeschaft en de regelgeving moet door de bevolking worden bijgesteld met strakke richtlijnen en wetten voor de wetgevende en uitvoerende vertegenwoordigers. Dat betekent dus volledige decumul en lage lonen zonder uitzonderingen. Dan zullen we onmiddelijk zien wie deze job doet uit idealisme en wie uit macht- en winstbejag. Ik voorspel je dat er minder dan 5% overblijft.

    3. Uw ode aan de politicus laat ook duidelijk zien waarom er een kloof is tussen politici en de burgers die zij moeten leiden. Uit uw pleidooi blijkt dat de burger die geen politicus is totaam niet gerespecteerd wordt en als incompetent en ongeinteresserd wordt beoordeeld. Dat is wat het probleem is met onze politici. Eigenlijk beschouwen ze de bevoking als kiesvee en belastingbronnen. Dit totaal gebrek aan respect is wat volgens mij zal leiden tot een volledig herzien van het partitocratisch systeem in belgie, nadat een burgerrevolutie van ongebonden burgers de macht neemt.

  29. Idealisten overleven niet in de politiek, persoonlijk ondervonden. Ik ben provincieraadslid geweest van 2000 tot 2006 voor agalev. Ik volgde cultuur en welzijn. Ik ben in die 6 jaar financieel onderuitgehaald geweest. Gelukkig had en heb nog steeds mijn job als bouwarbeider.


    1. Deze benadering past niet geheel in het thema 11. Niettemin vind ik het artikel, hieronder afgedrukt, de aandacht meer dan waard. Waarom verplicht Europa dat slechts een begrotingstekort wordt toegestaan van 3%, maar de werkloosheid mag stukken hoger liggen. Ik kan het niet beter formuleren. Vandaar dat ik dit artikel met deze wil delen, te meer omdat het goed aansluit bij de beginselen van Groen.

      De balans      De Standaard 8-9 juli 2017

      Werk voor iedereen

      Ruben Mooijman

      Stel je eens het volgende voor. Streven naar volledige werkgelegenheid is niet alleen een ad hoc politiek plannetje van christendemocratische politici, maar een officiële beleidsdoelstelling waar niet vanaf geweken mag worden.

      Stel je voor dat niet alleen België of Duitsland, maar de hele Europese Unie zou bepalen dat de werkloosheid niet ver boven 3 procent mag uitkomen. Dat dat cijfer even heilig zou zijn als die andere 3 procent – het begrotingstekort. Dat Europa landen op het strafbankje zou kunnen zetten als ze een ‘excessieve’ werkloosheid hebben. En dat er dan een concreet plan zou moeten worden ingediend over hoe het percentage geleidelijk verlaagd wordt. En dat van dat plan niet afgeweken mag worden, net zomin als nu van het pad naar het begrotingsevenwicht mag worden afgeweken.

      Stel je eens voor dat niet alleen de Europese Commissie continu zou hameren op die volledige werkgelegenheid, maar dat ook de Europese Centrale Bank haar beleid daarop zou afstemmen. Dat een werkloosheid van maximaal 3 procent een officieel streefdoel wordt, net zoals de inflatie van maximaal 2 procent.

      Probeer je voor te stellen hoe het Belgische beleid er dan zou uitzien. Brugpensioen en alle aanverwante formules zouden al lang geleden geschrapt zijn. Loonlasten zouden lager liggen. Het onderwijs zou beter afgestemd zijn op de noden van het bedrijfsleven. Werkloosheidsvergoedingen zouden wellicht verhoogd worden in plaats van verlaagd, omdat ze een totaal andere conceptuele invulling zouden krijgen. Niet langer zou het een met tegenzin uitgekeerde financiële kruimel zijn voor sukkelaars die, om welke reden dan ook, langdurig geen plaats vinden op de arbeidsmarkt. Nee, het zou een tijdelijke maar redelijke vergoeding zijn die mensen in staat stelt zich zo snel mogelijk te heroriënteren op die arbeidsmarkt. Werklozen zijn dan niet langer profiteurs of luieriken, maar een nuttig arbeidsreservoir waar werkgevers uit kunnen putten.

      Stel je eens voor hoe Griekenland er nu aan toe zou zijn geweest als volledige werkgelegenheid even belangrijk was als een begrotingsevenwicht. Misschien zou Europa de Grieken dan niet hebben bijgestaan met alleen noodleningen, maar ook met investeringskredieten die de economie zouden hebben doen groeien. Misschien zou het land dan nu wel een bloeiende zonne-energiesector hebben opgebouwd. Of toonaangevend zijn in pakweg eco-toerisme, biologische landbouw of de organisatie van internationale sportevenementen.

      Stel je voor dat de reacties op plannen om de werkloosheid uit te roeien niet langer gekenmerkt zouden worden door cynisme en fatalisme, maar door enthousiasme en daadkracht. Stel dat we werkloosheid niet langer als een onvermijdelijk gegeven beschouwen en dat we niet zouden berusten in het voorbestaan ervan. Stel dat we de bestrijding ervan met evenveel sérieux zouden aanvatten als die van het begrotingstekort. Ter herinnering: dat is in ons land tussen 1977 en 1993 nooit onder 6 procent gezakt, en bedroeg 15 procent in 1981.

      1. Het is een interessante denkpiste. Deze zal toch vragen dat de mentaliteit van bedrijfsleiders en overheden eerst wijzigt. Als je immers werkloos bent als er maar drie procent van de bevolking dit is, word je sneller als een 'loser' gezien wanneer op dat moment de werkloosheid veel hoger is door bijvoorbeeld een crisis (externe omstandigheden). De kans is zeer veel groter dat die drie procent langdurig werklops blijft zelfs al zijn ze zeer competent.

        1. De 3% verwijst naar het aspect 'frictionele werkloosheid. Wij kunnen er immers van uit gaan dat wij blijvend sectoren en ondernemingen zullen kennen die in een marktgebonden omgeving zich staande willen houden. Zoals Joseph A. Schumpeter, economist, het in 1943 al signaleerde, kent de markt  voortdurend een proces van kapitaalvernietiging (ondernemingen zijn niet in staat zich op nieuwe ontwikkelingen in de markt te vernieuwen) als kapitaalopbouw (ondernemingen die nieuwe markten ontdekken en daarvoor gepaste goederen en diensten aanbieden). Dit niet te vermijden proces gaat gepaard gaat met bewegingen in de tewerkstelling, met onder meer vormen van frictionele werkloosheid.

          Het artikel van Ruben Mooijman waar ik naar verwijs, houdt inderdaad een kanteling in van denken en handelen, naar mijn overtuiging van bijna iedereen! Dus niet alleen van bedrijfsleiders of overheden. Tussen haakjes, deze laatsten verkiezen wij zelf, en zijn als collectiviteit voor verantwoordelijk. Ook als gewone werknemers, als vakbonden, heeft deze bekommernis ingrijpende gevolgen. Discussies over billijke loon- en inkomensspanning, over onze aspiraties op gebied van vermogen, bezit, billijk minimum inkomen, fiscaliteit lijken me onvermijdelijk. Het nieuwe is dat wij interessante ijkpunten opnemen in ons politieke denken.

  30. Cfr. mijn laatste reactie op debat 8. Hebben we nog een overheid nodig? Ja, de bescherming van het individu is zeker een taak van de overheid. De De oplossing "Uitbouwen van een internet der mensen" zal in ieder geval door een overheid gemanaged en gecontroleerd moeten worden.

  31. Dit weekend in de tijd: de Belgische ambtenaren zijn de duurste van heel Europa. Qed.

    1. Misschien ga je hier iets te kort door de bocht. De Belgische lonen in de privésector situeren zich eveneens bij de hoogste in Europa. Daarnaast biedt de OESO-studie waarnaar je refereert geen vergelijking van de nettolonen. Inzake personenbelasting zit België bij de koplopers dus dit betreft een belangrijke nuance.

      Ik ben ervan overtuigd dat de verloning bij de overheid min of meer op dezelfde hoogte moet liggen als voor een vergelijkbare functie in de privésector. Als dit wordt vergeleken, moet dit op een eerlijke wijze gebeuren. Namelijk op basis van het volledige verloningspakket (maaltijdcheques, groepsverzekering, bedrijfswagen,...). Ook bij het pensioendebat zou met al deze parameters rekening gehouden moeten worden.




  32. Uiteraard hebben we een overheid nodig. Zonder overheid is de maatschappij overgeleverd aan anarchie en chaos. De leemte zal ongetwijfeld opgevuld worden door een andere machthebber die het niet zo nauw neemt met het algemeen belang, zoals we nu reeds zien dat bedrijven steeds mer invloed hebben op de politiek.

    De overheid moet het algemeen belang dienen, zorgen dat iedereen dezelfde kansen heeft en volwaardig aan de maatschappij kan deelnemen, van geboorte tot heengaan.

    Zeker belangrijke strategische sectoren moeten in handen blijven van de overheid, zoals openbaar vervoer, energie, watervoorziening...

    De overheid moet verder instaan voor de vrijheid van elk individu en instaan voor een georganiseerde maatschappij door wetgeving, handhaving van de orde, een klimaat scheppen voor een gezonde economie en ondernemen alsook een justitie die onafhankelijk is.

    1. Anarchie betekent geen chaos. Anarchie is afwezigheid van heersers.
      Anarchie is extreme democratie: Iedereen neemt deel, of kan en mag deelnemen, aan het beleid en aan de organisatie van de maatschappij.
      Zodra zij die de macht hebben overtuigd zijn dat een goede samenleving veel meer waard is dan persoonlijke rijkdom, kan een echte democratie of anarchie groeien.
      https://en.wikipedia.org/wiki/Social_anarchism

      Om dit in een grote gemeenschap te organiseren zou men delegatieve (<> representatieve, zoals het parlement dat we nu hebben ) democratische instrumenten kunnen gebruiken zoals bijvoorbeeld: http://www.liquidfeedback.org/

  33. Wij hebben de overheid meer dan ooit nodig ivm herverdeling.
    Een herverdeling van de rijkdom die volledig zal wegvallen met de huidige regering.
    Links is niet bij machte daarop te reageren.
    Is die afbouw wel nodig. Ik denk het niet.
    Gaan wij de sociale zekerheid verder laten plunderen en een maatschappij zonder solidariteit laten gebeuren.
    Zoals men nu bezig is wel.
    Er wordt voldoende rijkdom gecreëerd om een goede herverdeling te realiseren.
    Het is niet waar dat er geen alternatief is.
    Belgie alleen zal het niet kunnen.
    Het zal op een Europees niveau moeten gebeuren.
    Het moet stoppen grote bedrijven te lokken die geen belastingen betalen.
    Als we dat alleen doen, zijn wij naïef.